Giennadij Padałka - gwiezdny rekordzista

   Nie ma bardziej doświadczonego kosmonauty od Giennadija Padałki, Rosjanina z Krasnodarska. Urodzony w 1958 r. pułkownik sił powietrznych spędził na orbicie w sumie aż 879 dni, przebywając na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, stacji "Mir" i statkach typu "Sojuz". To już trzecia osoba związana z kosmosem która nadesłała mi swoje zdjęcie z autografem.

   Padałka kształcił się w szkole średniej w Krasnodarze a następnie wstąpił do Wyższej Wojskowej Szkoły Lotniczej im. W. Komarowa w Jejsku. Ukończył ją w 1975 r. Podczas służby w radzieckim lotnictwie latał m.in. na samolotach Su-7, MiG-15, Aero L-29 Delfin. Za sterami spędził 1200 godzin i zaliczył ponad 300 skoków spadochronowych. Ponadto posiada tytuł inżyniera - ekologa i szczyci się ukończeniem Rosyjskiej Akademii Służby Cywilnej przy Prezydencie Federacji Rosyjskiej. 

    Oficjalnie szeregi kosmonautów Giennadij Padałka zasilił w roku 1989. Swój pierwszy lot odbył w ramach misji Sojuz TM-28 na stację "Mir", startując 13 VIII 1998 r. W listopadzie tego samego roku odbył swój pierwszy spacer kosmiczny. Kolejne cztery misje były już na Międzynarodową Stację Kosmiczną - Ekspedycja 9 (2004), Ekspedycja 19/20 (2009), Ekspedycja 31/32 (2012) i Ekspedycja 43/44 (2015). W całej karierze aż 10 razy wychodził w otwartą przestrzeń dokonując napraw bądź przyłączając nowe elementy do ISS. Otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, w tym tytuł Bohatera Federacji Rosyjskiej. Jest żonaty, ma trzy córki, interesuje się teatrem, sportem spadochronowym i nurkowaniem.

Poprzednie wpisy z astronautami TUTAJ i TUTAJ

Amerykanie i Rosjanie w Kaniowie

     Na terenach rekreacyjnych w Kaniowie zrobiło się w sobotę i niedzielę 1 i 2 września bardzo międzynarodowo. Reprezentacje Polski, Rosji i Stanów Zjednoczonych wybrały sobie nasz ośrodek jako bazę do przygotowań przed Mistrzostwami Świata w Poznaniu. Przy tej okazji rozegrały między sobą turniej. Zmodernizowane obiekty sportowe wywarły na gościach duże wrażenie, o czym można dokładnie przeczytać w artykule TUTAJ. Ja także tam byłem, zdjęcia zrobiłem i zapraszam do ich obejrzenia.

Cała galeria znajduje się TUTAJ

Kino wojenne w rosyjskim wydaniu

               Obejrzałem nie tak dawno w telewizji „9 kompanię” Fiodora Bondarczuka. Mając w pamięci filmy takie jak „Pluton”, „Czas Apokalipsy”, „Full Metal Jacket” mogłem skonfrontować ze sobą filmowe przedstawienie wojen będących interwencjami zbrojnym. W wypadku USA – w Wietnamie, zaś ZSRR – w Afganistanie.

            Pierwsza na dobrą sprawę wysokobudżetowa rosyjska produkcja o tej tematyce nastawiona jest przede wszystkim na akcję. Niekoniecznie taką w stylu „Rambo”, bo są w „9 kompanii” także momenty bardziej refleksyjne, ale mocnych, „męskich” scen i lejącej się krwi nie brakuje. Szkolenie nieopierzonych rekrutów przez sadystycznego chorążego Dygałę przywodzi na myśl początek „Full Metal Jacket” Kubricka i sierżanta Hartmana z Marines. Zatem można się spodziewać przysłowiowego rzucania mięsem, poniżania młodych żołnierzy, łamania ich charakterów i tworzenia z nich maszyn do zabijania.

            Przed wypraniem mózgu każdy broni się na swój sposób. Jeden ucieka w świat sztuki, inni szukają ukojenia w seksie, niektórzy w alkoholu. Nade wszystko jednak wśród koszarowej kompanii ceni się lojalność wobec grupy – nikt nie wycofał przed odlotem do afgańskiego piekła.

            Na miejscu okazuje się, że obóz szkoleniowy to w porównaniu z realiami wojny szkółka niedzielna. Tutaj można urwać sobie nogę na minie założonej przez własne oddziały, zginąć w górskiej zasadzce albo stać się ofiarą ataku zamachowca-samobójcy. Wszak – jak powiedział jeden z filmowych oficerów – Afganistanu jeszcze nikt nigdy nie podbił. I nie podbiła go również osławiona „9 kompania”, choć do samego końca broniła przed mudżahedinami wzgórza 3234 w prowincji Chost.

            Pomimo, że filmowi zarzuca się wiele przeinaczeń i uproszczeń, tak jak filmy o Wietnamie pokazuje on okrucieństwo i bezsens wojny. Żołnierze Armii Radzieckiej walczą o utrzymanie w Afganistanie socjalizmu, a za następne dwa lata ich kraj nagle się rozpada - o weteranach nowa Rosja zapomina. Wielką politykę uprawiają rządzący, którym nie żal w rozgrywce na mapie świata poświęcać pionków – szarych żołnierzy najmniej interesujących się ideologią.